Kościół parafialny Kościół parafialny - wnętrze Dom parafialny Figura Najświętszego Serca Pana Jezusa Krzykosy Kaplica Witowo Sulęcin Młodzikowo Most kolejowy nad rzeką Wartą

Lipiec

12

niedziela

Jan, Wera, Brunon

 

DEKRET - w związku z zagrożeniem koronawirusem

Poznań, dnia 12 marca 2020 roku
N. 1234/2020

DEKRET
w związku z zagrożeniem koronawirusem

W nawiązaniu do Komunikatu Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski wzywam wszystkich duszpasterzy i wiernych do należytej troski o przestrzeganie podstawowych zasad higieny, a dla całej Archidiecezji Poznańskiej zarządzam, co następuje:

1. Do dnia 29 marca br. udzielam dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy Świętej następującym wiernym Archidiecezji Poznańskiej oraz pozostałym wiernym przebywającym na terenie Archidiecezji Poznańskiej:
a. osobom w podeszłym wieku,
b. osobom z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura itp.),
c. dzieciom i młodzieży szkolnej oraz dorosłym, którzy sprawują nad nimi bezpośrednią opiekę,
d. osobom, które czują obawę przed zarażeniem.
Skorzystanie z dyspensy oznacza, że nieobecność na Mszy niedzielnej we wskazanym czasie nie jest grzechem. Proszę jednak, aby korzystający z dyspensy byli wierni osobistej i rodzinnej modlitwie oraz w miarę możliwości łączyli się duchowo ze wspólnotą Kościoła poprzez transmisje radiowe czy telewizyjne. Radio Emaus prowadzi transmisję Mszy św. o godz. 10.00 z katedry poznańskiej.
Zwłaszcza osoby starsze i chore powinny w najbliższym czasie unikać skupisk ludzkich. Osoby z objawami infekcji powinny bezwzględnie pozostać w domu.

Dodano 14 marca 2020 o 9:19 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

śp. Adam Waszak – Solec, 8.02.2020 – homilia pogrzebowa

Szanowni Rodzice Adama, Prababciu, Babcie, Rodzino zmarłego!
Przyjaciele oraz koleżanki i koledzy Adama!
Wszyscy zebrani!

TREN VIII – J. Kochanowski (tekst dostosowany)

Wielkieś nam uczynił pustki w domu swoim,
Mój drogi Adamie, tym zniknieniem swoim.

Pełno nas, a jakoby nikogo niebyło:
Jedną radosną Twą duszą tak wiele ubyło.

Tyś za wszytki mówił, za wszytki śpiewałeś,
Wszytkieś w domu kąciki zawżdy pobiegałeś.

Nie dopuściłeś nigdy matce się frasować
Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować,

To tego, to owego wdzięcznie obłapiając
I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając.

Teraz wszystko umilkło, szczere pustki w domu,
Nie masz zabawki, nie masz rozśmiać się nikomu.

Z każdego kąta żałość człowieka ujmuje,
A serce swej pociechy darmo upatruje.

Słowa poety, doskonale oddają dzisiaj nasze uczucia i pokazują, że ból po stracie ukochanej osoby jest taki sam dzisiaj, jak i 440 lat temu, gdy J. Kochanowski pisał te słowa po śmierci swojej ukochanej córeczki Urszuli.
Adam, 28 maja ubiegłego roku, skończył 18 lat i rozpoczął 19 rok życia. Jego portret stojący przy trumnie jest jednym z ostatnich jego zdjęć. Takim pozostanie na zawsze w naszej pamięci. I choć będą mijały lata on już się nigdy nie zestarzeje – na zawsze młody.

Dodano 9 lutego 2020 o 17:39 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

LIST APOSTOLSKI

LIST APOSTOLSKI "Admirabile signum" OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA

O ZNACZENIU I WARTOŚCI ŻŁÓBKA

1. Godny podziwu znak żłóbka, tak drogi chrześcijanom, zawsze budzi zadziwienie i zdumienie. Przedstawienie wydarzenia narodzin Jezusa oznacza zwiastowanie tajemnicy wcielenia Syna Bożego, z prostotą i radością. Żłóbek jest jakby żywą Ewangelią, która wypływa z kart Pisma Świętego. Kontemplując scenę Bożego Narodzenia, jesteśmy zaproszeni do duchowego wyruszenia w drogę, pociągnięci pokorą Tego, który stał się człowiekiem, aby spotkać każdego człowieka. I odkrywamy, że On nas miłuje tak bardzo, że jednoczy się z nami, abyśmy i my mogli się z Nim zjednoczyć.
Tym listem chciałbym wesprzeć piękną tradycję naszych rodzin, które w okresie poprzedzającym Boże Narodzenie przygotowują żłóbek, a także zwyczaj umieszczania go w miejscach pracy, szkołach, szpitalach, więzieniach, na placach... To naprawdę realizacja twórczej wyobraźni, która wykorzystuje najbardziej różnorodne materiały do tworzenia małych arcydzieł piękna. Uczymy się od dzieciństwa: kiedy tato i mama wraz z dziadkami przekazują ten radosny zwyczaj, który uosabia bogatą duchowość ludową. Chciałbym, aby ta praktyka nie ustała, a wręcz mam nadzieję, że tam, gdzie została zaniechana, zostanie odkryta na nowo i ożywiona.

Dodano 24 grudnia 2019 o 19:38 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Betlejemskie Światło Pokoju 2019

Historia BŚP

Betlejemskie Światło Pokoju zorganizowano po raz pierwszy w 1986 roku w Linz, w Austrii, jako część bożonarodzeniowych działań charytatywnych. Akcja nosiła nazwę „Światło w ciemności” i była propagowana przez Austriackie Radio i Telewizję (ORF). Rok później patronat nad akcją objęli skauci austriaccy.

Każdego roku dziewczynka lub chłopiec, wybrani przez ORF odbierają Światło z Groty Narodzenia Pańskiego w Betlejem. Następnie Światło transportowane jest do Wiednia za pośrednictwem Austrian Airlines. W Wiedniu ma miejsce ekumeniczna uroczystość, podczas której Płomień jest przekazywany mieszkańcom miasta i przedstawicielom organizacji skautowych z wielu krajów europejskich.

Związek Harcerstwa Polskiego organizuje Betlejemskie Światło Pokoju od 1991 r. Tradycją jest, iż ZHP otrzymuje Światło od słowackich skautów. Przekazanie Światła odbywa się naprzemiennie raz na Słowacji raz w Polsce. Polska jest jednym z ogniw betlejemskiej sztafety. Harcerki i harcerze przekazują Światło dalej na wschód: do Rosji, Litwy, Ukrainy i Białorusi, na zachód do Niemiec, a także na północ – do Szwecji.

Dodano 22 grudnia 2019 o 6:34 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

PRZESŁANIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA III ŚWIATOWY DZIEŃ UBOGICH - 17.XI.2019

PRZESŁANIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA
III ŚWIATOWY DZIEŃ UBOGICH
XXXIII Niedziela Czasu Zwykłego
17 listopada 2019

Ufność nieszczęśliwych nigdy ich nie zawiedzie

1. „Ufność nieszczęśliwych nigdy ich nie zawiedzie” (Ps 9,19). Te słowa Psalmu są niesamowicie aktualne i wyrażają głęboką prawdę, którą wiara wpisuje w serce najbiedniejszych: da się odnowić nadzieję straconą w obliczu niesprawiedliwości, cierpień i niepewności życia.
Psalmista opisuje warunki, w jakich żyje biedak oraz arogancję tego, kto go uciska (por. 10, 1-10). Autor natchniony przyzywa sądu Bożego, aby przywrócona została sprawiedliwość oraz przezwyciężona nieprawość (por. 10, 14-15). Wydaje się, iż w jego słowach powraca pytanie, które zadawane jest nieustannie na przestrzeni wieków: jak Bóg może tolerować taką nierówność? Jak może pozwolić, aby biedak był upokarzany, nie przychodząc mu z pomocą? Dlaczego pozwala, aby ten, kto uciska, miał szczęśliwe życie, gdy tymczasem to jego zachowanie powinno zostać potępione właśnie ze względu na cierpienia biednego?
W czasie, gdy powstawał niniejszy Psalm, ludzie mieli do czynienia z wielkim rozwojem ekonomicznym, który, jak to często bywa, doprowadził do wielu nierówności społecznych. Nierówność ta spowodowała powstanie licznej grupy potrzebujących, których warunki życia zdawały się być jeszcze bardziej dramatyczne, gdy porównujemy je z bogactwem osiągniętym przez niewielu uprzywilejowanych. Autor Psalmu, przyglądając się tej sytuacji, maluje obraz tyleż realistyczny, co prawdziwy.
Był to czas, w którym ludzie aroganccy i nieposiadający żadnego poczucia Boga polowali na biednych, aby wziąć w posiadanie nawet to niewiele, co mieli i sprowadzić ich do rangi niewolników. Nie rożni się to zbytnio od dzisiejszych czasów. Niedawny kryzys ekonomiczny nie przeszkodził licznym grupom osób na wzbogacenie się, które tym bardziej jawi się jako anomalia, im więcej ludzi ubogich spotykamy na ulicach naszych miast, którym brakuje tego, co konieczne do życia, i którzy czasem są nękani i wykorzystywani. Przychodzą na myśl słowa Apokalipsy: „Ty bowiem mówisz: «Jestem bogaty», i «wzbogaciłem się», i «niczego mi nie potrzeba», a nie wiesz, że to ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny i ślepy, i nagi” (Ap 3,17). Mijają wieki, ale sytuacja bogatych i biednych się nie zmienia, tak jakby doświadczenie wyniesione z historii nic nas nie uczyło. Słowa Psalmu nie odnoszą się więc do przeszłości, ale do naszego obecnego miejsca przed sądem Bożym.

Dodano 17 listopada 2019 o 8:12 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

NAWIEDZENIE MATKI BOŻEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ PARAFII W SOLCU 13-14.VII.2019

MISJE PARAFIALNE

6 – 12 lipca 2019
- Sobota/Niedziela – 6/7 lipca 2019 – Msze św. z kazaniem (według zwykłego porządku)
- Poniedziałek – 8 lipca 2019 – Dzień modlitwy za zmarłych (procesja na cmentarz)
- Wtorek – 9 lipca 2019 – Dzień pokuty
- Środa – 10 lipca 2019 – Dzień maryjny
- Czwartek – 11 lipca 2019 – Odnowienie sakramentu małżeństwa
- Piątek – 12 lipca 2019 – Dzień Krzyża – przynosimy krzyże z domów
od g. 10.30 – odwiedziny chorych w domach
W czasie Misji – Msze św. w dni powszednie: 9.00, 17.00 [Witowo], 18.30.

Dodano 6 lipca 2019 o 17:13 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Liturgia Triduum Paschalnego

Nic też dziwnego, że uroczystości podczas Triduum Paschalnego odbywają się wieczorem, co według liturgicznej poprawności powinno następować po zapadnięciu zmroku. Wszystkie celebrowane w niej ryty starają się oddać prawdę poszczegόlnych dni, oddając atmosferę samych wydarzeń, ktόre miały miejsce za sprawą Chrystusa.

Triduum Paschalne rozpoczyna wieczorna liturgia Wielkiego Czwartku, ktόra mόwi o ustanowieniu Najświętszego Sakramentu Eucharystii, jako znaku Bożej miłości. Zarόwno czytania jak i obrzędy tego dnia podkreślają służebną postawę Chrystusa, ktόry przepasuje się prześcieradłem i myje uczniom nogi, każąc im w tym naśladować siebie. W relacji trzech Ewangelistόw (Mateusza, Marka i Łukasza, tzw. Ewangelie synoptyczne) to była właśnie żydowska uczta paschalna, ktόrą Jezus spożył ze swymi uczniami w przeddzień swej męki. Podczas niej ustanowił swόj wieczny testament: Najświętszy Sakrament swej obecności: Eucharystię (o czym mόwi czytane wtedy w liturgii słowa drugie czytanie z pierwszego listu św. Pawła do Koryntian).

Dodano 18 kwietnia 2019 o 22:58 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Triduum Paschalne – jedno wielkie święto zwycięstwa życia nad śmiercią

Okres Wielkiego Postu ma za zadanie przygotować chrześcijan na przeżywanie Świąt Wielkanocnych. Wielu uczestniczyło w nabożeństwach wielkopostnych. Wielu też podejmowało specjalne postanowienia, by okres ten przyniόsł większe owoce w ich życiu, będąc tym samym źrόdłem dodatkowej radości z nadchodzących swiąt. Kiedy jednak zapytamy zwykłego zjadacza chleba, o jakie święta chodzi, wchodząc nieco w szczegόły, możemy być nieraz zdziwieni z niepełnej znajomości treści tych świąt. Stąd nigdy nie jest za mało mόwić o ich istocie i przesłaniu, nie szczędząc piόra czy klawiatury komputera, nawet jeśli czynimy to każdego roku.
Kościόł w swych oficjalnych wypowiedziach mόwi o nich: „największe misteria ludzkiego odkupienia”, „święto świąt”, „uroczystość uroczystości”, „Wielka Niedziela”, „Triduum Paschalne” (Katechizm Kościoła katolickiego, 1169), „kulminacja życia liturgicznego”, „największe misteria ludzkiego odkupienia” (Kongregacja Kultu Bożego, List Okόlny o przygotowaniu i obchodzeniu Świąt Paschalnych, 38). Wszystkie te nazwy wyrażają ich istotę: chodzi o coś najważniejszego w Chrześcijaństwie, o coś, co stanowi fundament, bez ktόrego wszystko inne traci swόj sens. Są to święta celebracji męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, celebracji wydarzeń, ktόre zmieniły bieg całej ludzkości i otworzyły perspektywę tworzenia nowej cywilizacji (miłości), niespotykanej dotychczas w historii, bez względu na to, czy ktoś w to wierzy czy nie. Ich treść jest tak bogata, że trzeba je rozpatrywać w wielu aspektach; a ponadto, ze względu na to, iż zostały dokonane w ludzkiej historii przez Boga, ktόry stał się „jednym z nas”, podlega logicznej kolejności wydarzeń, w jakich miały miejsce, rozciągając się na trzy kolejne dni-doby: czwartek/piątek, piątek/sobota i sobota/niedziela.

Dodano 18 kwietnia 2019 o 22:53 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA POZNAŃSKIEGO NA WIELKI POST ROKU PAŃSKIEGO 2019 (Po stronie Światła)

LIST PASTERSKI
ARCYBISKUPA POZNAŃSKIEGO
NA WIELKI POST ROKU PAŃSKIEGO 2019
(Po stronie Światła)



Umiłowani Bracia i Siostry, drodzy Archidiecezjanie!

1. Przemienienie Chrystusa

Druga niedziela Wielkiego Postu nazywana jest niedzielą Przemienienia Chrystusa. Dzisiejsza liturgia zachęca nas do wejścia ze Zbawicielem na „górę”, do modlitwy
i kontemplacji chwalebnego światła Boga na Jego ludzkim obliczu. Wydarzenie przemienienia Chrystusa zawiera dwa istotne elementy: światło i głos. Jezus wszedł
z uczniami – Piotrem, Jakubem i Janem – na wysoką górę i „tam się przemienił wobec nich” (Mk 9,2), a Jego oblicze i odzienie stały się lśniąco białe. Następnie obłok okrył górę,
a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!” (Mk 9,7). Światło i głos: światłość Boża, która jaśnieje na obliczu Jezusa i głos Ojca niebieskiego, który daje o Nim świadectwo i poleca, aby Go słuchać.

Tę tajemnicę Przemienienia Pańskiego należy widzieć w kontekście drogi, jaką przebywa Jezus. On zmierza ku wypełnieniu swojej misji, dobrze wiedząc, że aby dojść do zmartwychwstania, będzie musiał przejść przez cierpienie i śmierć na krzyżu. On mówił
o tym otwarcie do uczniów, którzy nie tylko nie rozumieli tego, ale wręcz odrzucili taką perspektywę, ponieważ nie myśleli po Bożemu, ale po ludzku (Mt 16,23). Dlatego Jezus bierze ze sobą trzech uczniów na górę i objawia im swoją boską chwałę, blask Prawdy
i Miłości. Jezus pragnie, aby to światło oświeciło ich serca, gdy będą przechodzili przez wielki mrok Jego męki i śmierci, gdy zgorszenie krzyża będzie dla nich nie do zniesienia. Bóg jest światłością i Jezus chce, aby Jego najbliżsi przyjaciele doświadczyli tego światła, które jest w Nim. Dzięki temu – po Przemienieniu – On będzie dalej w nich wewnętrznym światłem, zdolnym ich chronić przed ogarniającymi ciemnościami. Nawet w najciemniejszą noc Jezus jest światłem, które nigdy nie gaśnie. Św. Augustyn podsumowuje tę tajemnicę pięknym wyrażeniem, mówi: „Tym, czym jest dla oczu ciała słońce, które widzimy, tym jest [Chrystus] dla oczu serca” (Sermo 78, 2).

Dodano 18 marca 2019 o 8:51 przez Kazimierz Tomalik
 

Czytaj więcej Skomentuj (0)
 
 

Eksterminacja polskiego duchowieństwa w KL Dachau – ks. Leon Stępniak 1913-2013

W piątek 15 marca o g. 17.00 w Zespole Szkół w Krzykosach odbędzie się spotkanie z panią dr Anną Jagodzińską, z Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa Instytutu Pamięci Narodowej, na temat „Eksterminacja polskiego duchowieństwa w KL Dachau. Ksiądz Leon Stępniak (1913 – 2013), więzień Dachau i Mauthausen Gusen”.
Prywatnie pani Anna Jagodzińska jest bratanicąksiędza kanonika Leona Stępniaka, który urodził się w Czarnotkach, wychował w Bronisławiu, a swoją mszę prymicyjną odprawił 3 VI 1939 r, w kościele w Solcu. Był najdłużej żyjącym spośród księży, którym udało się przeżyć gehennę obozu koncentracyjnego w Dachau.
Organizatorzy serdecznie zapraszają wszystkich mieszkańców gminy na to spotkanie. Wasza obecność będzie wyrazem poczucia przynależności do społeczności lokalnej, do naszej „małej ojczyzny”, a także świadectwem ratowania fragmentów historii przed zapomnieniem dla szeroko pojętego dziedzictwa.

Dodano 10 marca 2019 o 15:34 przez Kazimierz Tomalik
 

Skomentuj (0)
 
Strona 13 z 14

Copyright esolec.pl 2013©. Wszelkie prawa zastrzeżone.